Μια στιγμή παραφροσύνης

Σε μια εποχή Fast Food επιτυχιών στον 21ο αιώνα χωρίς να υπάρχει υπομονή οι προπονητές δεν μπορούν να περιμένουν να περάσει το πλάνο τους και από ήρωες γίνονται άνεργοι σε μια νύχτα! Το χειρότερο πως μετά μπορεί να περάσει καιρός μέχρι κάποιος να τους εμπιστευθεί ξανά! Θυμάστε τον Ντι Ματέο, τον Βίλας Μπόας τον Αρμίν Βε, τον Μανέ, τον Λάουντρουπ, τον Μάσιμο Καρέρα;

Η κόντρα Adidas–Puma δεν ήταν απλή επιχειρηματική αντιπαλότητα. Ήταν οικογενειακή ρήξη που χώρισε μια μικρή βαυαρική πόλη στα δύο, δημιούργησε δύο παγκόσμιους κολοσσούς και, δεκαετίες αργότερα, άφησε χώρο σε έναν τρίτο παίκτη από την Αμερική να μπει ως «σφήνα» και να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού. Ένα επεισόδιο στο οποίο εξηγούμε και πως ο Χορστ Ντασλερ, γιος του Άντι έγινε ο πρωτοπόρος των χορηγιών και του μάρκετινγκ ελέγχοντας τη ΔΟΕ και τη FIFA και αλλάζοντας τον τρόπο που χειρίζονταν τα τηλεοπτικά τους δικαιώματα!

Με την 35η σεζόν υπό την ονομασία Premier League να ξεκινάει την Παρασκευή η πρωταθλήτρια Άρσεναλ δείχνει πιο έτοιμη από ποτέ να κάνει κάτι που δεν έχει καταφέρει εδώ και σχεδόν 90 χρόνια: να πάρει  διαδοχικά πρωταθλήματα. Μιλάμε για το ποιες ομάδες μπορούν να την απειλήσουν, ποιος μπορεί να είναι ο πιθανός πρώτος σκόρερ εκτός φαβορί που είναι ο Χάαλαντ και ψάχνουμε ποιος από τους νεοφώτιστους δεν θα πέσει! Καλή μας αρχή!

Ο Αντώνης Παλαιολόγος και ο γιος του ο Αλέξης κάνουν μαζί μέσα από το project 0 έως 92 το ωραιότερο bonding πατέρα και γιού, ταξιδεύοντας στην Αγγλία με σκοπό να πάνε σε όσα περισσότερα γήπεδα γίνεται. Ο Αντώνης πήγε το 19 λιγους μηνες ακριβώς πριν τον Covid στην Αγγλία και με το που άνοιξαν τα γήπεδα άρχισε να  πηγαίνει καθε φορα σε διαφορετικό γήπεδο παίρνοντας μαζί σε όποια γινόταν τον μικρο, που ήταν 3.5 χρονών. Πρώτη επίσκεψη στο γηπεδο της Γουλβς και εκτοτε ο μικρός μετράει πάνω από 30 γήπεδα σε Αγγλία, Ισπανία και Πορτογαλία με πολλούς αγώνες οπότε καταλαβαίνετε πως δεν το περιόρισαν μόνο στο στενό κύκλο του νησιού! Ένα επεισόδιο για αυτούς που αγαπάνε το πραγματικό ποδόσφαιρο

Από την πρώτη μεταγραφή των 1000 λιρών που σόκαρε τον κόσμο, του Αλφ Κόμον το 1905 έως την παράνοια της μεταγραφής του Νειμάρ που τίναξε τα ποσά στον αέρα το 2017 με 223 εκατομμύρια ευρώ η διαδρομή των ακριβών μετακινήσεων ακολουθεί πάντα το ίδιο μοτίβο: προκαλεί για ένα διάστημα και τελικά κρίνεται ως καλή, επιτυχημένη, κακή ή αποτυχημένη μόνο μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου!

Ο Εθνικός Πειραιά μεγαλούργησε δημιουργώντας την αυτοκρατορία του στην Ελληνική υδατοσφαίριση στη δεκαετία του 50 και του 60 παίρνοντας 18 σερί πρωταθλήματα και έπειτα μετά από διακοπή μιας σεζόν άρχισε πάλι το 1972 να κατακτά τίτλους έως το 1985. Σε αυτό το δεύτερο σερί ο Μάρκελλος Σιταρένιος υπήρξε μέλος της ομάδας με  ένα εξωπραγματικό ρεκόρ αφού δεν υπάρχει άλλος αθλητής σε ομαδικό σπορ με 14 σερί πρωταθλήματα! Μας μιλάει σε αυτό το επεισόδιο, για όλη εκείνη την χρυσή εποχή της ομάδας του Εθνικού  αλλά και το ξεκίνημα των επιτυχιών  για την εθνική ομάδα με την οκτάδα στους Ολυμπιακους Αγώνες του 1984 και συνεχόμενες προκρίσεις που συνεχίζεται μέχρι τις ημέρες μας, όπου ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρώτου χρυσού μεταλλίου σε επίπεδο Ανδρών στο World Cup.

Στη δεκαετία του 90 έγινε διάσημη η δήλωση του μεγάλου Άγγλου επιθετικού και μετέπειτα εξαιρετικού παρουσιαστή στην αγγλική τηλεόραση Γκάρι Λίνεκερ πως το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί. Ωστόσο εδώ και δύο δεκαετίες, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε συλλογικό επίπεδο, αυτό έχει αλλάξει δραστικά με αποτέλεσμα μετά την επικράτηση της εθνικής Ισπανίας στο πρόσφατο Μουντιάλ θα ήταν καλό να αλλάξουμε πια την ατάκα αυτή σε «και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Ισπανοί».

Το καλοκαίρι του 1983, την κορυφαία μεταγραφή δεν την έκανε κάποια από τις παραδοσιακά μεγάλες στο ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά ο Απόλλωνας Σμύρνης. Έφερε στην Ελλάδα ένα σταρ από το ολλανδικό ποδόσφαιρο, που είχε παίξει στους τελικούς του Μουντιάλ το 1974 και το 1978 τον Ρενέ Φαν ντε Κέρκοφ σε μια κίνηση που ξάφνιασε. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως κάποιοι θα τα ονειρευόντουσαν ωστόσο η παραμονή του στην Ελλάδα, άφησε πίσω μόνο καλές αναμνήσεις και πολλούς φίλους.

Το καλοκαίρι του 1985, ο Παναθηναϊκός έχοντας κάνει ένα εντυπωσιακό ντεμαράζ μεταγραφών αποκτώντας ότι από την ελληνική ποδοσφαιρική αγορά έκανε μία κίνηση που θα εντυπωσίαζε ολόκληρη την Ευρώπη. Ήρθε σε συμφωνία με τον αρχηγό της εθνικής Βραζιλίας, τον περίφημο Σόκρατες που δεν ήταν ευχαριστημένος στη Φιορεντινα αλλά ενώ όλα είχαν συμφωνηθεί και ο παίκτης έκανε διακοπές στην Κρήτη καλεσμένος του Γιώργου Βαρδινογιάννη, ένα γραφειοκρατικό πρόβλημα καθυστέρησε την ελληνοποίηση του Χουάν Ραμόν Ρότσα. Οι φήμες της εποχής έκαναν λόγο για κυβερνητική παρέμβαση, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου προς την οικογένεια Βαρδινογιάννη ώστε ο Παναθηναϊκός να μην συνέχιζε το μεταγραφικό κρεσέντο. Όπως και να έχει το πράγμα το τελικό αποτέλεσμα ήταν να μην ολοκληρωθεί αυτή η τεράστια μεταγραφή για έναν ποδοσφαιριστή που έγραψε ιστορία όχι μόνο για την αξία του αλλά και για την συνολικότερη στάση του στα θέματα που αφορούσαν τη δικτατορία στη χώρα του.

Περασαν 30 χρόνια από τον πρόωρο χαμό του Λάκη Πετρόπουλο, του κορυφαίου Ελληνα προπονητή για τρεις δεκαετίες, που κατέκτησε τίτλους με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό σημειώνοντας μερικά ακατάρριπτα ακόμα ρεκόρ. Δούλεψε στο εξωτερικό στο βελγικό πρωτάθλημα στο πάγκο της Σερκλ Μπριζ και με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου λίγο έλειψε να βρεθεί στο παγκόσμιο κύπελλο του Μεξικού το 1970. Ένας σπουδαίος άνθρωπος και καλός φίλος που νιώθεις ακόμα ότι βρίσκεται ανάμεσα μας και από τον οποίο όλοι σε αυτό τον χώρο παίκτες προπονητές και δημοσιογράφοι μάθαμε πάρα πολλά!