Μια στιγμή παραφροσύνης

Μέσα σε διάστημα μερικών εβδομάδων τον Ιούλιο του 1978, ο φίλαθλος κόσμος της χώρας ένιωσε απανωτά σοκ από τις μεταγραφές που κανείς δεν περίμενε ότι μπορούσαν να συμβούν στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Η εικόνα του Δεληκάρη με την φανέλα του Παναθηναϊκού, του Δομάζου με εκείνη της ΑΕΚ και του Αντωνιάδη φορώντας τα ερυθρόλευκα, έφερε ζάλη στους οπαδους που δεν μπορούσαν να καταλάβουν αν συνέβαινε πραγματικά ή αν οι εφημερίδες είχαν μπει σε ένα διαγωνισμό πρωταπριλιάτικων… καλοκαιρινών αστείων! Ήταν το καλοκαίρι που άλλαζε οριστικά το τοπίο στην χώρα μας και πλέον οποιαδήποτε μεταγραφή θα έπαυε να κάνει ιδιαίτερη εντύπωση.

Ένα παιδί που έφυγε από το σπίτι του για να κυνηγήσει το όνειρο στις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, το τρεμπλ στο οποίο είχε καθοριστική συμμετοχή, τα μαθήματα με τον Καντονά και πώς από αποδιοπομπαίος τράγος μετά την αποβολή με την Αργεντινή έγινε ήρωας με το φάουλ με την Ελλάδα είναι σκηνές από μια ζωή σαν παραμύθι. Ο Μπέκαμ έγινε Σερ αλλά πάντα παρέμεινε ένα παιδί που του άρεσε να κυνηγάει μία μπάλα!

Τον Ιούλιο του 1994 ο Ρομπέρτο Μπάτζιο αστόχησε στο πέναλτι που έκρινε την τύχη του τελικού στο Μουντιάλ ανάμεσα σε Ιταλία και Βραζιλία στο Λος Αντζελες. Σαν ήρωας σε αρχαία τραγωδία πήρε ολόκληρο το βάρος ευθύνης ενώ ουσιαστικά εκείνος είχε πάει τους Ιταλούς μέχρι εκεί! Μέσα από δύο συνεντεύξεις που μου έχει δώσει στο παρελθόν θα ακούσετε για εκείνες τις ημέρες στις ΗΠΑ για πώς το ποδόσφαιρο αλλάζει κάθε δέκα χρόνια, για τον Βουδισμό αλλά και πώς πιστεύει πως μόνο ο Ντιέγκο Μαραντονα θα μπορούσε να πάρει ένα παγκόσμιο κύπελλο μόνος του!

Πριν από 21 χρόνια η εθνική μας ομάδα πήγε στο Euro της Πορτογαλίας με στόχο μια νίκη και δύο γκολ! Και κυρίως να σβήσει τις άσχημες εντυπώσεις από την παρουσία στα γήπεδα της Αμερικής στο Μουντιάλ του 1994. Ο αρχηγός Θοδωρής Ζαγοράκης θυμάται το καλοκαίρι του 2004 και εξηγεί πως μετά τη νίκη της πρεμιέρας η ομάδα είχε ήδη πετύχει το στόχο. Ένα αφιέρωμα σε εκείνες τις μέρες και νύχτες που όλα μας τα όνειρα έγιναν πραγματικότητα!

Τον Ιούνιο του 1974 η Ανατολική Γερμανία νίκησε την Δυτική Γερμανία στο μοναδικό ματς ανάμεσα στις δύο χώρες. Ένα ματς που το αποτέλεσμα του άλλαξε και τις ισορροπίες εκείνου του παγκόσμιου κυπέλλου. Το γκολ του Γιούργκεν Σπαρβάσερ  που αργότερα διέφυγε στη Δύση πέρασε στην ιστορία και ουσιαστικά αποτέλεσε το σημείο αναφοράς μιας ολόκληρης εποχής...

Με το «Κυρίες Δεσποινίδες και Κύριοι» ο Γιάννης Διακογιάννης μας καλωσόριζε για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες στον κόσμο των μεταδόσεων από κάθε γωνιά του πλανήτη. Η φωνή του έγινε συνώνυμη των αθλητικών μεταδόσεων ειδικά την εποχή της ασπρόμαυρης τηλεόρασης και της ΕΡΤ και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γράφοντας το περίφημο «Αρχίζει το ματς» με την φράση «πώς μας ενώνει και πώς μας δονεί του Διακογιάννη η φωνή» σκιαγράφησε μια ολόκληρη εποχή!

Η αθλητική δημοσιογραφια ήταν ένα αντρικό κάστρο μέχρι τη δεκαετία του 70 και για πολλές δεκαετίες έως ότου στην Αγγλία κάποιες πρωτοπόροι τόλμησαν. Στην Ελλάδα, η Βάσω Μώραλη έσπασε κάθε φραγμό όταν στο κρατικό ραδιόφωνο περιέγραψε ένα ματς μια Κυριακή του 1983. Έπειτα έγινε η πρώτη γυναίκα-μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου αθλητικού Τύπου και μιλάει για εκείνη την εποχή που έγραψε ιστορία! Επίσης η Αριάννα Παπαγιαννη που πλέον έπειτα από χρόνια παρουσίας στις εκπομπές του UEFA Champions League στην COSMOTE TV είναι η κεντρική παρουσιάστρια του Europa και Conference League στον Αντ1 μοιράζεται τις δικές της εμπειρίες.

Με την κατάκτηση του UEFA Conference League στο Βρότσλαβ η Τσέλσι ολοκλήρωσε τον κύκλο κατακτήσεων σε κάθε ευρωπαϊκή διοργάνωση και ταυτόχρονα μπόρεσε να επανέλθει στο Champions League. Από τον Μάιο του 1971 στον Πειραιά όταν κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων απέναντι στη Ρεάλ έως την επικράτηση με αντίπαλο τη Μπέτις στην Πολωνία παρακολουθούμε τη διαδρομή των μπλε στο μισό αιώνα που ακολούθησε και τις βραδιές θριάμβου αλλά και πίκρας σε αυτό το διάστημα…

Ξετυλίγοντας το φιλμ των τελικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών / Champions League κάνω μια αναδρομή από τον πρώτο τελικό που μετέδωσε η ελληνική τηλεόραση το 1969, με την φωνή του Γιάννη Διακογιάννη που μας μάγευε ως πιτσιρικάδες και διαλέγω κάποιους από τους 28 τελικούς που περιέγραψα ενώ θα ακούσουμε και ηχητικές περιγραφές από κάποιους πολύ χαρακτηριστικούς!

Από το 1960 – 61 έως το 1998 – 99 οι κυπελλούχοι από κάθε χώρα είχαν το δικό τους κύπελλο και ένα πολύ όμορφο τρόπαιο! Η εξάπλωση του Champions League με την είσοδο των δεύτερων και τρίτων και τέταρτων ομάδων από τα μεγάλα πρωταθλήματα ουσιαστικά σηματοδότησε το τέλος της διοργάνωσης που πέρασε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον Μάιο του 1999. Αυτή τη διαδρομή των 39 ετών, παρακολουθούμε σε αυτό το επεισόδιο!